تکرار تاریخ و زیستن با مرگ: آنفولانزای اسپانیایی

احتمالا نام آنفولانزای اسپانیایی به گوشتان خورده. دانشمندان می گویند این بیماری شباهت زیادی به کرونا دارد. 

آیا تاریخ دارد دوباره تکرار می شود؟ 

آنفولانزای اسپانیایی

همه گیری بیماری کرونا سبب زنده شدن حافظه ی جمعی و جلب شدن بار دیگر توجهات پزشکان و کارشناسان به همه گیری آنفولانزای اسپانیایی که در سال ۱۹۱۸ سراسر جهان را درگیر خود کرد، شده است. این بیماری که از آن به عنوان “مادر همه گیری ها” یاد می شود جان بیش از ۵۰ میلیون نفر را در بین سال های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰ گرفت.

مورخان معتقدند که یک سوم جمعیت جهان که در آن زمان ۱٫۸ میلیارد نفر بود به این بیماری مبتلا شده بودند و تلفاتی حتی بیشتر از جنگ جهانی اول که در آن زمان تازه تمام شده بود داشت. این بیماری یکی از مرگبارترین بیماری های تاریخ بود که می توان چیزهای زیادی از آن برای مقابله با شرایطی که اکنون جهان در آن به سر می برد آموخت.

همه چیز از ژانویه و فوریه سال ۱۹۱۸ آغاز شد و پس از آن دنیا کاملا دگرگون شد. نخستین بیماران در ایالات متحده مشاهده شدند و علائمی نظیر سردرد و تنگی نفس، سرفه و تب داشتند و پس از آن جان خود را از دست می دادند. ظاهرا این بیماری از اردوگاه های شلوغ جبهه غرب آغاز شده بود و هنگامی که جنگ پایان یافت و سربازان به خانه بازگشنند شیوع پیدا کرد. پس از ایالات متحده افرادی در آلمان، فرانسه و بلژیک چنین علائمی از خود بروز دادند و سپس یک مراسم آیینی در اسپانیا سبب رواج گسترده ی این بیماری شد.

به گفته ی مورخان روند همه گیری ویروس کرونا بسیار مشابه با آنقولانزای اسپانیایی است. لائورا و ماریا لارا مارتینز،‌ دو خواهر تاریخ‌دان اسپانیایی، آنها می‌گویند: «مردم در سال ۱۹۱۸ نیز ابتدا می‌گفتند این بیماری یک سرماخوردگی ساده است. اما بعد که کار بالا گرفت، یک قرن پیش هم مانند امروز قرنطینه جدی شد؛ مرزها، مدارس و دانشگاه‌ها و اماکن عمومی نظیر تئاتر و رستوران بسته شد و کابین‌های تلفن‌ عمومی ضدعفونی می‌شدند.» جریمهٔ ماسک نزدن در آمریکا در همین دوران به ۱۰۰ دلار می‌رسید.

 خوام کلارت میراندا،‌ دیگر تاریخ‌دان اسپانیایی بیان می کند: «قرنطینه به اجرا در آمد و با انجام اقدامات پیشگیرانه که مؤثر بودن‌شان در تاریخ اثبات شده بود، در مهار بیماری پیشرفت حاصل شد.» وی می‌افزاید که در آن زمان نیز مردم باید با «خرافات مبارزه می‌کردند.»

آنفولانزای اسپانیایی

۱۹۱۸ در برابر ۲۰۲۰ 

مسلما دنیای ۱۹۱۸ با ۲۰۲۰ تفاوت های فاحشی دارد. در سال ۱۹۱۸ حهان هفت سال با کشف آنتی بیوتیک فاصله داشت و سازمان بهداشت جهانی نیز در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد و در آن زمان وجود نداشت.  ۱۰۰ سال پیش، بهداشت فردی و عمومی عملا مسئله ای رفاهی بود. در آن زمان نه وسیله ای برای تست بیماران وجود داشت و نه امیدی برای کشف واکسن. مردم تنها چشم انتظار گرمای تابستان بودند تا شاید گرمای هوا سبب از بین رفتن این بیماری شود. تابستان که فرا رسید، دولت ها به امید گرمای هوا قرنطیه را سبک تر کردند اما موج دوم این بیماری سهمگین تر و مرگبارتر از موج اول سبب غافلگیری همه شد. خوام کلارت مارتینز می‌گوید در مناطقی حتی در اوائل سال ۱۹۲۰ موج سوّمی از ابتلا به این بیماری هم دیده شد. او می‌افزاید: «پایان این بیماری همه‌گیر در هر کشور متفاوت بود و به اطلاع‌رسانی، آموزش متخصصان و منافع طبقات سیاسی آن بستگی داشت.» 

داده های تاریخی اندک در مورد اثر این بیماری در هر یک از کشورهای جهان وجود دارد. اگرچه این ویروس هیچ گاه به طور کامل از بین نرفت اما کارشناسان توافق نظر دارند که این بیماری سرانجام در سال ۱۹۲۰ با ایجاد یک نوع مقاومت جمعی در میان افراد به پایان رسید. 

بیماری همه گیر چه هنگام به پایان می رسد؟

دکتر آلمیرانته می‌گوید یک بیماری همه‌گیر زمانی تمام می‌شود که دیگر سرایت مهارنشدنی روی ندهد و موارد ابتلا در سطحی بسیار پایین باشند. 

وی می‌افزاید: «این امر در اروپا در حال روی دادن است، چراکه مبتلایان به‌آسانی شناسایی و ردیابی می‌شوند. اگر این وضعیت در هفته‌های پیش‌ رو هم ادامه پیدا کند می‌توان گفت این بیماری همه‌گیر کنترل شده است.» اما دکتر جرمی گرین از دانشگاه جانز هاپکینز معتقد است: «وقتی مردم می‌پرسند: کی تمام می‌شود؟، منظورشان پایانی اجتماعی است.»

شور پس از نجات از مرگ 

در سال های ۱۹۲۰ پس از پایان شیوع آنفولانزای اسپانیایی مردم به یک مرحله شور و سرمستی زیاد برای زندگی کردن رسیدند که حتی سبب رشد اقتصادی نیز شد. لارا مارتینزها می‌گویند: «مردمی که از اینها جان به‌در برده بودند پا به مرحلهٔ سرمستی گذاشتند.» این سرمستی شامل اقتصاد هم می‌شد. آنها شرح می‌دهند که این امر بخشی از طبیعت آدمی است و می‌توان آن را با «رقص مرگ هنگام طاعون سیاه قرن چهاردهم» مقایسه کرد. آنها می‌افزایند: «این واکنش در واقع نوعی زیستن با مرگ است، چرا که می‌فهمید مرگ هر زمان ممکن است از راه برسد.»

خوام کلارت می‌گوید: «حافظه (جمعی) مردم ضعیف است. اما این آنفلوآنزای همه‌گیر دست‌کم در سطح دانشگاهی میراثی میان کارشناسان به ‌جا گذاشت که یادآوری می‌کند چطور باید با چنین بیماری‌هایی برخورد کرد.»

گروه بازرگانی رزمدیکال فروشنده ی عمده ی انواع ماسک و دستکش های پزشکی با کیفیت بالاست که می تواند نیازهای بهداشتی مرکز درمانی، خدماتی، تولیدی و … شما  را به طور کامل برآورده کند. دستکش های گروه بارزگانی رزمدیکال را می توانید از اینجا سفارش دهید و ماسک های این گروه بازرگانی را می توانید از این صفحه تهیه کنید.